برای عشق زندگی کن

    برای عشق قبول کن ولی غرورت را از دست نده.

.برای عشق گریه کن ولی به کسی نگو.

برای عشق مثل شمع بسوز ولی نگذار پروانه ببینه.

برای عشق پیمان ببند ولی پیما ن نشکن.

برای عشق جون خودت را بده ولی جون کسی را نگیر.

برای عشق وصال کن ولی فرار نکن .

برای عشق زندگی کن.

حس خوب با تو بودن

                          دیگه با من آشنا نیست

شعر خوبه از تو گفتن

                          دیگه سوغاتی من نیست

من همونم که یه روزی

                          واسه چشمات خونه ساختم

واسه بوسیدن دستات

                          همه زندگیمو باختم

تو رودخونه ی قلبت

                          قایق من رفتنی بود

من از اول می دونستم

قایقت شکستنی بود

                      

 

عشق

سر دفتر عالم معانی عشق است سر بیت قصیده جوانی عشق است ای آنکه خبر نداری از عالم عشق این نکته بدان که زندگانی عشق است........

منو ببخش

اگه تو رو دوست دارم خیلی زیاد منو ببخش
اگه تویی اون که فقط دلم میخواد منو ببخش
اگه تو رو دوست دارم خیلی زیاد منو ببخش
اگه تویی اون که فقط دلم میخواد منو ببخش
منو ببخش اگه شبا ستاره ها رو می شمارم
منو ببخش اگه بهت خیلی میگم دوست دارم
منو ببخش اگه برات سبد سبد گل می چینم
منو ببخش اگه شبا فقط تو رو خواب می بینم
اگه تو رو دوست دارم خیلی زیاد منو ببخش
اگه تویی اون که فقط دلم میخواد منو ببخش
منو ببخش اگه واسه چشمای تو خیلی کمم
تو یک فرشته ای و من اگه فقط یه آدمم
منو ببخش اگه برات میمیرم و زنده میشم
اگه با دیوونگیام پیش تو شرمنده میشم
منو ببخش اگه همش میسپارمت دست خدا
اگه پیش غریبه ها به جای تو میگم شما
منو ببخش من نمیخوام تو رو به ماه نشون بدم
نشونیتو نه به شب و نه دست آسمون بدم
منو ببخش اگه میخوام تو رو فقط واسه خودم
ببخش اگه کمم ولی زیادی عاشقت شدم
اگه تو رو دوست دارم خیلی زیاد منو ببخش
اگه تویی اون که فقط دلم میخواد منو ببخش
اگه تو رو دوست دارم خیلی زیاد منو ببخش
اگه تویی اون که فقط دلم میخواد منو ببخش
اگه تو رو دوست دارم خیلی زیاد منو ببخش
اگه تویی اون که فقط دلم میخواد منو ببخش
اگه تو رو دوست دارم خیلی زیاد منو ببخش
اگه تویی اون که فقط دلم میخواد منو ببخش

شبی خواب ديدم با خدا کنار ساحل قدم ميزنم،رد پاي هردوي ما روي ساحل بود،وقتی برگشتم و به گذشته نگاه کردم ديدم در موقع سختی تنها يک رد پا کنار ساحل است، پس به خدا گله کردم و گفتم:خدايا چرا در موقع سختی مرا تنها گذشتی، خدا لبخندی زدو گفت:فرزندم در آن موقع تو بر دوش من بودی

چه هراسي بالاتر از اين كه كسي خود را در درون

 خويش گم كرده باشد؟چه پريشاني اي بيش تر از

 

اين كه كسي بيگانه هايي  را در درون خويش ،

 

چه مي گويم؟در خود خويش،به چشم ببيند كه چنان با

 

 

خويش در هم آميخته اند  و خود را همانند او نموده

 

اندكه اكنون من نمي دانم خود در آن ميانه كدامم؟

 

چه وحشتناك!

         محبت چه واژه غريبي

                   دنيا چه لغت عجيبي

                            عشق چه زيبا و چه خوبي

                                       شادي چه واژه دروغي

       تنها چه كلمه آشنايي

                 اشك هميشه تو با مايي

                          غم در وجود ما پر

                                  زندگي مثل صدف مثل در

         مرگ هميشه با ماست

                   مردن از غم من كاست

                           خداي بزرگ و بي رقيب

                                  براي من تكيه اي هست و اميد

         پرواز برام يه آرزوست

                رفتن به آسمونو نزديك شدن به يك دوست

                          سلام اول و آمدن و بودن

                                   خداحافظي فقط براي رفتن

                                             پس والسلام اي روزگار بي وفا

می روم

                                       می روم خسته و افسرده و زار

                                                                           سوی منزلگه ویرانه خویش

                                       به خدا می برم از شهر شما

                                                                            دل شوریده و دیوانه خویش

                                       می برم تا که در آن نقطه دور

                                                                            شستسویش دهم از رنگ گناه

                                     شستسویش دهم از لکه عشق

                                                                         زین همه خواهش بی جا و تباه

بگوئید بر گورم بنویسند

                               زندگی را دوست داشت

                                                                 ولی آن را نشناخت

 مهربون بود ولی مهر نوزید

                               طبیعت را دوست داشت

                                                                ولی از آن لذت نبرد

  در آبگیر قلبش جنب و جوش بود

                              ولی کسی بدان راه نیافت

 

  

هرگزدنبال كسي نباش كه بتوني بااون زندگي كني,

بلكه دنبال كسي باش كه نتوني بدون اون زندگي كني

شب

مدتهاست که با تو درد دل نکرده ام، مدتهاست که با تو حرف نزده ام، مدتهاست که دیگر شبها برایم قصه نمی گویی.

و شب چه رازهایی در خود نهفته دارد!

ستاره ها که خود تجلی عشق اند و وامدار محبت.

و ماه که صلابتش را هیچ سناریویی نتوانست به نگارش در آورد و

هیچ آمفی تئاتری وسعت پذیرش جویندگان و خواستاران آن را نداشت.

حتی یاسها که عطرشان در دل شب هر خودی را از خود بی خود می سازد، نتوانستند از راز شب و ماه و ستاره ها پرده بردارند.

شبها برایم چه غریبانه می آیند .و به همراه خود غم را برایم سوغات می آورند.

و اینک شب ! برایم پایانی به همراه ندارد !

چه شبهای مهتابی که به امید آن به انتظار روزهای سیاهش صبح کردم و خود را بازیگر نقش اول زندگی کردم اما .....

اما پس از آن همه انتظار، آرزوهایم به من خندیدند و پیامی به همراه آوردند که ای غم سپید: هیچ پرنده ای بر بام خانه ات آشیان نساخته تا تو آنرا همسایه دل تاریک خود دانی !!!!.